Friday, April 1, 2011


വളരെ ആഗ്രഹത്തോടെ എത്തിപെട്ടതാണ് ഇവിടെ.. ഇപ്പോള്‍ ബ്ലോഗ്‌ വായച്ചു കമെന്റിടാന്‍ സമയവും ഇല്ല.... പുതിയ ബ്ലോഗ്‌ ഇടാന്‍ സമയം ഇല്ലാ...ചുമ്മാ കുറെ ഒഴിവുകഴിവുകള്‍...... ഇതാണ് എഴുതാന്‍ കഴിവില്ലെങ്ങില്‍ ഉള്ള പ്രശ്നം..... പെട്ടെന്ന് കറവ വറ്റി പോകും... എങ്കിലും അങ്ങനങ്ങ് വിടാന്‍ മനസ് അനുവദിക്കുന്നില്ല.... നമുക്ക് കാണാം എന്താ സംഭവിക്കുകാ എന്ന്...... !!!!!!

Saturday, January 15, 2011

കണ്ടതും കേട്ടതും: വഴിപാടുകള്‍

കണ്ടതും കേട്ടതും: വഴിപാടുകള്‍: "വൈകുന്നേരം മൂന്നേമുക്കാലിന് ബാഗ് കേട്ടിപെറുക്കി വീട്ടില്‍ പോകാന്‍ ഒരുങ്ങുമ്പോള്‍ ആണ് സുശീലയും സുഭാഷിണിയും സുഗുണന്‍ സാറിനെ കാണാന്‍ വന്നത്. ..."

Thursday, January 13, 2011

വഴിപാടുകള്‍

വൈകുന്നേരം മൂന്നേമുക്കാലിന് ബാഗ് കേട്ടിപെറുക്കി വീട്ടില്‍ പോകാന്‍ ഒരുങ്ങുമ്പോള്‍ ആണ് സുശീലയും സുഭാഷിണിയും സുഗുണന്‍ സാറിനെ കാണാന്‍ വന്നത്. കോളേജിന്റെ രോമാഞ്ചം ആണ് തങ്ങള്‍ എന്നാണുഅവര്‍ അവരേകുറിച്ച് കരുതിയിരിക്കുന്നത്. LKG മുതല്‍ പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസുവരെയും ഈ കേരള മാഹാരാജ്യത്താണ് പഠിച്ചത് എങ്കിലും അവധികള്‍ക്ക് വല്ലപ്പോഴും ചെന്നൈയിലും മുംബൈയിലും ഒക്കെ പോകുന്നതിന്റെ പേരില്‍ മലയാളം, ഇംഗ്ലീഷിലേ സുഭാഷിണി ചവച്ചുതുപ്പാറുള്ളൂ. സുശീലയാവട്ടെ ക്ലാസിലിരുന്നു രഹസ്യം പറഞ്ഞാലും അകലേ ഇരിക്കുന്ന പ്രിന്സിപാളിനു ഡിസിപ്ലിനറി ആക്ഷന്‍ എടുക്കേണ്ടി വരും. കോളേജിലെ ഒരുമാതിരി എല്ലാ ആണ്‍ പിള്ളേരുടെ കൂടെ ആര്‍ത്തട്ടഹസിച്ചു അര്‍മാദിച്ചുനടക്കുന്ന ഇവര്‍ ഒരുത്തനെയും അതിര് വിടാന്‍ സമ്മതിച്ചിട്ടില്ല. അങ്ങനെആരെങ്കിലും അതിരുവിട്ടാല്‍ പട്ടി, തെണ്ടി, കുരങ്ങന്‍ തുടങ്ങിയവ കൊണ്ട് അവരേ ആറാടിച്ചു കളയും.

സുഗുണന്‍ സാര്‍ അവരെ ശ്രദ്ധിച്ചു. കവിള്‍ തടങ്ങള്‍ കോപത്താല്‍ ചുവന്നിരിക്കുന്നു. സങ്കടം കൊണ്ട് കണ്‍ കോണുകളില്‍ ഈറന്‍..! ഓടിവന്നത് കൊണ്ട് നല്ലപോലെ കിതക്കുന്നുണ്ട്. രണ്ടുപേരും ഒരേസമയത്ത് നീട്ടി വിളിച്ചു

" സാര്‍ര്‍ ........"

സമയം ഇതായത്‌ കൊണ്ടുള്ള ഈര്‍ഷ്യ പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സുഗുണന്‍ സാര്‍ " എന്താ പിള്ളേരെ ഈ സമയത്ത്?"

"സുബൈര്‍ ഞങ്ങളെ തെറി വിളിച്ചു"

സുഗുണന്‍ സാര്‍ മനസാ ശപിച്ചു. 4 മണിയുടെ ബസ്‌ ഇനി നോക്കേണ്ടാ...

"തെറിയോ, എന്തിനു, എന്താവിളിച്ചത്?"

"അത് പറയാന്‍ കൊള്ളില്ല സാര്‍ . ഞങ്ങളും എന്തൊക്കെയോ തിരിച്ചു വിളിച്ചു. അപ്പൊ അവന്‍ ഞങ്ങളെ തല്ലാന്‍ വന്നു."

"കെട്ടിക്കാന്‍ പ്രായമായ നിങ്ങളെന്തിനാ പിള്ളേരേ.. ആണ്‍ പിള്ളേരും ആയി അടി ഉണ്ടാക്കാന്‍ പോകുന്നെ? നാണമില്ലേ നിങ്ങള്ക്ക്?"

"അല്ല സാര്‍ , ഞങ്ങള്‍ വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ഇവന്‍ പുറകേ ഇരുന്ന്‍ തെറി വിളിക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ അടുത്തിരുന്ന സുഹൈല്‍ എന്തിനാടാ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അവനേം തെറി വിളിച്ചു. സുഹൈല്‍ ഒന്നും പറയാതെ ഇരുന്നപ്പോള്‍ ആണ് ഞങ്ങള്‍ അവനെ തെറി വിളിച്ചത്. അപ്പൊ അവന്‍ ഞങ്ങളെ തല്ലാന്‍ വന്നു. എന്നിട്ട് ഞങ്ങള്‍ സാറിനോട് പറഞ്ഞു കൊടുക്കും എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവന്‍ പറഞ്ഞൂ അയാളെന്നെ മൂക്കില്‍ കേറ്റുമോ എന്ന്.."

സുഗുണന്‍ സാറിന് മനസിലായീ ഇനി ഇതില്‍ ഇടപെട്ടില്ലെങ്കില്‍ അഭിമാന പ്രശ്നം ആകും എന്ന്.

"എന്തായാലും നിങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ പോ..നാളെ ഞാന്‍ അവനെ വിളിച്ചു ചോദിക്കാം."

"സാര്‍ , ഇനി കംപ്ലെയിന്റ്റ്‌ ചെയ്തെന്ന് പറഞ്ഞ് അവന്‍ ഞങ്ങളെ വല്ലതും ചെയ്താലോ?"

"എന്തായാലും നിങ്ങളെന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേ, ഞാന്‍ നോക്കട്ടെ എന്ത് ചെയ്യാം എന്ന്"

ഓടുന്ന ബസിന്റെ സൈഡ് സീറ്റില്‍ ഇരുന്നു സുഗുണന്‍ സാര്‍ ഇതില്‍ ഓരോരുത്തരേകുറിച്ചും ചിന്തിച്ചു.

സുബൈര്‍ ഒരു ഭേതപ്പെട്ട വീട്ടിലെ പയ്യന്‍ ആണ്. വെള്ളമടിയും വലിയും ഒന്നും ഇല്ല. എങ്കിലും ആ വിഭാഗത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ കാര്യത്തില്‍ വീരന്‍ ആണ്. ഏതു സാറമ്മാരെ കണ്ടാലും താണ് വണങ്ങും. അടുത്ത തോന്ന്യാസം കാണിക്കുമ്പോള്‍ ഗുരുത്വം ഉണ്ടാകണേ എന്നായിരിക്കും പ്രാര്‍ത്ഥന! ഒരു മാതിരിപ്പെട്ട എല്ലാ പെണ്‍കുട്ടികളോടും അവനു പ്രേമം ആണ്. പ്രേമാഭ്യര്‍ത്ഥന നിരസിച്ചാല്‍ പിന്നെ തെറി കൊണ്ട് അഭിഷേകം ആണ്. അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയും ചിരിക്കാറില്ല. ചിരിച്ചാല്‍ , അന്നോ അതിന്നടുത്ത ദിവസങ്ങളിലോ എവിടെ എങ്കിലും വച്ച് ഒരു തലോടല്‍ കിട്ടിയിരിക്കും. ഹോസ്റ്റലില്‍ ആയിരുന്നപ്പോള്‍ രോമം കുറഞ്ഞ ഒരു പയ്യന്റെ റൂമില്‍ കയറി പത്തൊന്‍പതാമത്തെ അടവ് എടുത്തതിനു ഹോസ്റ്റലില്‍ നിന്ന് പുറത്ത്‌ ആക്കി. ഏതോ ഒരു ലാബ് ചെയ്യുമ്പോള്‍ ടീച്ചറിനെ തലോടിയത്തിനു 3 പ്രാവശ്യം എഴുതിയിട്ടും ലാബ് ജയിച്ചിട്ടില്ല. പരീക്ഷകള്‍ക്ക് സ്ഥിരമായി കോപ്പി അടിച്ചു പിടിച്ച് ഇറക്കി വിടുന്നത് കൊണ്ട് ധാരാളം സപ്ലിമെന്ററികള്‍ ഉണ്ട്. എന്തുകൊണ്ടും ഒരു യോഗ്യന്‍. സല്‍ഗുണ സമ്പന്നന്‍..! ഭാവി ഭാരതത്തിനൊരു മുതല്‍കൂട്ട്.!!

സുഗുണന്‍ സാര്‍ ബസില്‍ ഇരുന്നു തല പുണ്ണാക്കി. സുശീലയെയും സുഭാഷിണിയെയും എന്ത് തെറി ആയിരിക്കും വിളിച്ചിരിക്കുക? 'ക' യും 'പൂ' വും ഒക്കെ ആണെങ്കില്‍ ഇവര്‍ ഇത്ര പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കില്ല. 'Sportive' ആയി എടുത്തേനെ. അച്ഛനേയും അമ്മയെയും ആണ് വിളിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ 'I don't care' എന്ന് പറഞ്ഞേനെ. ഇത്രയും ഫീല്‍ ആകാന്‍ എന്തായിരിക്കും വിളിച്ചിരിക്കുകാ..?? സുഗുണന്‍ സാര്‍ ആകെ കണ്ഫ്യൂഷന്‍ ആയീ. എന്തായാലും നാളെ ചോദിക്കാം. അവനെ ഒന്ന് വിരട്ടി നോക്കാം.

സുഗുണന്‍ സാര്‍ രാവിലെ തന്നെ ഒരു പയ്യനെ വിട്ട് സുബൈറിനെ വിളിപ്പിച്ചു. രണ്ടു ചെവിയും എച്ചിലാക്കുന്ന സ്വതസിദ്ധമായ ഇളിയും കൊണ്ട് വന്നു. മുഖത്ത് ധാരാളം വിനയം വാരിക്കോരി തേച്ചിട്ടുണ്ട്.

"എന്താ സാര്‍ വിളിപ്പിച്ചത്?"

"സുബൈറെന്തിനാ ഇന്നലെ പെണ്‍പിള്ളേരെ തെറി വിളിച്ചത്?"

"സാര്‍ , അവരാ എന്നെ തെറി വിളിച്ചത്. ഞാനും സുഹൈലും കൂടെ വെറുതെ സംസാരിച്ചോണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ അവര്‍ എന്നെ തെറി വിളിക്കുകയായിരുന്നു."

"വെറുതെ തന്നെ തെറി വിളിക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക്‌ വട്ടോണ്ടോ?? ഇങ്ങനൊന്നും അല്ലല്ലോ സുഹൈല്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞത്. നിങ്ങള്‍ എന്താ സംസാരിച്ചോണ്ടിരുന്നത്?"

"സാര്‍ ഞങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ അമ്പലത്തിന്റെ കാര്യം ഒക്കെ പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നതാ.."

"അമ്പലത്തിന്റെയോ? സുബൈറും സുഹൈലും കൂടെ ഇത്രത്തോളം അമ്പലത്തിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാനെന്താ?"

"അത്...ഈ... അമ്പലത്തിലെ വഴിപാടുകളെ കുറിച്ച് ..."

"വഴിപാടൊ? എന്ത് വഴിപാട്? സത്യം പറ സുബൈറേ.."

"സാര്‍ , ഈ വെടി വഴിപാടിനെ പറ്റി പറഞ്ഞതാണ്. വലിയ വെടി പത്ത് രൂപാ.. ചെറിയ വെടി അഞ്ചു രൂപ.. എന്നൊക്കെ ആണ് പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നത്." സത്യസന്ധന്‍ കൂടെ ആയ സുബൈര്‍ പറഞ്ഞൂ..

ചിരിക്കണോ ദേഷ്യപെടണോ എന്നറിയാതെ സുഗുണന്‍ സാര്‍ ഞെളിപിരി കൊണ്ടു. സുശീലക്കും സുഭാഷിണിക്കും ഉള്ള വലുപ്പചെറുപ്പം സുഗുണന്‍ സാര്‍ അപ്പോഴാണ് ഓര്‍ത്തത്‌.

"വെറുതെ അല്ല സുബൈറേ തന്നെ അവര് തെറി വിളിച്ചത്. ഇനി ഇതിന്റെ പേരില്‍ വലതും താന്‍ ചെയ്‌താല്‍ അവര് വനിതാ സെല്ലില്‍ പരാതി കൊടുക്കും. പിന്നെ തന്റെ ജീവിതം കട്ട പൊക!!...ങാ..പോയ്ക്കോ.."

എങ്കിലും സുബൈറിന് വെറുതെ ഇരിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല. അവന്‍ പോയീ സുഹൈലിനെ തല്ലി. ഇതിന്റെ പേരില്‍ ഇനിയും ആരും വനിതാ സെല്ലില്‍ പരാതി കൊടുക്കില്ലല്ലോ...!!






Saturday, December 18, 2010

യാത്രാ മംഗ’ല്ല്യം’

BTech നു പഠിക്കുന്ന കാലം. Project തകൃതി ആയി NAL ബംഗളൂരില്‍ നടക്കുന്നു. നേതാവും, ഞാന്‍ അടക്കം നാല് സില്‍ബന്ദികളും തലകുത്തി നിന്ന് ചെയ്താലും തീരാത്ത ഒരു ഭീകരന്‍ work ആണ് guide തന്നിരിക്കുന്നത്. വേനല്‍ അവധി മുഴുവനും ബാംഗ്ലൂരില്‍ ആണ് ചിലവിട്ടത്. ചൂട് മാറ്റാന്‍ ധാരാളം സ്ഥലങ്ങള്‍ ഉള്ളതിനാല്‍ ചൂട് അറിഞ്ഞതേ ഇല്ല..! ബ്രിഗേടിലെ ശനിയാഴ്ച വൈകുന്നേരങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് വീട്ടിലേക്ക് വരാതിരിക്കാനുള്ള പ്രചോദനം. എങ്കിലും ഒരു ശനിയാഴ്ച 'ത്യജിച്ചു' ആ വെള്ളിയാഴ്ച്ച വൈകുന്നേരം ഞങ്ങള്‍ പാലക്കാട്ടേക്ക് train കയറി.

ഒരേ കൂപ്പയില്‍ ആയിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ അഞ്ചു പേരും. പാഴ്സല്‍ മേടിച്ച ആഹാരം എല്ലാം കഴിച്ചു തീരാറായപ്പോഴേക്കും ഒരു ചുരിദാര്‍ സുന്ദരി എന്റെ എതിര്‍ വശത്തുള്ള സീറ്റില്‍ വന്നിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ ഇറച്ചി കണ്ട പട്ടികളെ പോലെ പരസ്പരം നോക്കി. 19 വയസുള്ള പെങ്കോച്ചാണ് എന്നും, ഒറ്റപാലത്ത് ആണ് ഇറങ്ങാന്‍ പോകുന്നത് എന്നുമെല്ലാം chart നോക്കി മനസിലാക്കിയിരുന്നു എങ്കിലും ഇത്ര സുന്ദരി ആയിരിക്കും എന്ന് അതില്‍ എഴുതിയിരുന്നില്ല..!!!

Train വിടാന്‍ നേരം ആയികൊണ്ടിരിക്കുന്നു.. പെങ്കൊച്ചാണെങ്കില്‍ തുരുതുരാ വാച്ച് നോക്കുകയാണ്. ഇതിനിടെ ഒരു തടിമാടന്‍ അണ്ണാച്ചി പെങ്കൊച്ചിരിക്കുന്നതിന്റെ മുകളിലുള്ള ബര്‍ത്തില്‍ കയറി ഉറക്കംപിടിച്ചിരുന്നു. അപ്പോഴാണ്‌ ഒരു ചുള്ളന്‍ ഓടികിതച്ചു ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നത്. പെണ്‍കുട്ടിയുടെ കണ്ണില്‍ തിളക്കം. ഞങ്ങളിലെല്ലാം ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് നിരാശയുടെ കമ്പിളി പുതപ്പ് വീണു. ചുമ്മാ അതിനടിയില്‍ കിടക്കാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ..!!! അതുകൊണ്ട് തല മാത്രം പുറത്തിട്ടു വീണ്ടും നര്‍മ സല്ലാപം തുടര്‍ന്നു. ഞങ്ങള്‍ വളരെ decent ആയി അഭിനയിച്ചു. അവര്‍ക്ക് വേണ്ടിയും ഞങ്ങള്‍ തമാശിച്ചു കഷ്ടപെട്ടു. ചുമ്മാ ഒരു സുഖം.....!!

ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും കിടന്നു. ഇവര്‍ മാത്രം താഴെഇരുന്നു സംസാരിക്കുന്നു. ലൈറ്റ്‌ അണച്ചിരുന്നില്ലാ. ഞാന്‍ അവര്‍ ഇരിക്കുന്നതിന്റെ എതിര്‍ വശത്തുള്ള മിഡില്‍ ബര്‍ത്തില്‍ കിടന്നു കൊണ്ട് ചുള്ളനോട് ലൈറ്റ്‌ ഓഫ് ആക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. വളരെ ഉത്സാഹത്തോടെ അവന്‍ ലൈറ്റ്‌ ഓഫ് ചെയ്തു. ഞാന്‍ ഉറങ്ങാന്‍ ശ്രമിച്ചു. അതുവരെ ഉള്ള അലച്ചിലും മറ്റും കാരണം വിചാരിച്ചതിലും നേരത്തെ ഉറങ്ങിപോയി. കൊതു കടി കൊണ്ടാണ് പിന്നെ ഉണര്‍ന്നത്. ട്രെയിന്‍ എവിടെയോ നിര്‍ത്തി ഇട്ടിരിക്കുന്നു. സൈഡ് ബര്‍ത്തില്‍ കിടക്കുന്ന എന്റെ രണ്ടു സുഹൃത്തുക്കളും കമിഴ്ന്നുകിടപ്പാണ്. സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ണ് തുറന്നാണ് കിടക്കുന്നത്. എനിക്ക് ആദ്യം കാര്യം പിടികിട്ടിയില്ല. പിന്നെ ആണ് സുന്ദരിയുടെ ഓര്‍മ്മ വന്നത്. താഴോട്ട് നോക്കിയപ്പോളാണ് സുഹൃത്തുക്കള്‍ എന്തിന്നാണ് കണ്ണും തുറന്നു കിടക്കുന്നത് എന്ന് മനസിലായത്. അവള്‍ അവന്റെ മടിയില്‍ കിടക്കുകയാണ്. ട്രെയിന്‍ സ്റ്റേഷനില്‍ ആണ്. ഉള്ളില്‍ നല്ല വെളിച്ചം ഉണ്ട്. അനുരാഗ പരവശര്‍ ആയതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങള്‍ ആവോളം അവരുടെ രണ്ടു പേരുടെയും മുഖത്തുണ്ട്. ഇരുവരും നിശബ്ദരാണ്. ട്രെയിന്‍ മെല്ലെ അനങ്ങി തുടങ്ങി. വെളിച്ചം കുറഞ്ഞു തുടങ്ങി. തണുപ്പ്കൊണ്ടായിരിക്കും, (വേനല്‍ അവധി ആണ്) ഒരു പുതപ്പിന് കീഴിലാണ് രണ്ടുപേരും. പാതി ഉറക്കം, അവരുടെ ഇരുപ്പ്, എന്റെ ഇമാജിനേഷന്‍ ഇവ എല്ലാം നല്ല കോമ്പിനേഷനില്‍ ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് ഉറങ്ങാന്‍ തോന്നിയില്ല. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ എന്തൊക്കെയോ നഷ്ടമായിട്ടുണ്ട്. നാളെ അവന്മാര് ചോദിക്കുമ്പോള്‍ എണ്ണിഎണ്ണി പറയാന്‍ ഉള്ളതാണ്. ഇടയ്ക്കിടെ ഉറങ്ങി പോകും. എന്നാലും പാല്‍പായസം കുടിക്കാനോ ഇതുവരെ പറ്റിയിട്ടില്ല. ആരെങ്കിലും കുടിക്കുന്നതെന്കിലും കാണാമല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത് കണ്ണുകള്‍ വലിച്ചു തുറന്നു കിടന്നു.

അവരിപ്പോള്‍ activities എല്ലാം നിര്‍ത്തി. walkman ന്റെ ഒരു speaker അവളുടെ ചെവിയിലും മറ്റേ speaker അവന്റെ ചെവിയിലും വച്ച് പാട്ടുകേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അവന്‍ ഇടയ്ക്കിടെ പാട്ട് മൂളുന്നുണ്ട്.

ഫൂലോം കാ താരോംകാ സബ് കാ കഹനാ ഹെ...

അവന്‍ ആ പാട്ടിന്റെ സന്ദര്‍ഭവും മറ്റും അവള്‍ക്കു വിവരിച്ചു കൊടുക്കുന്നുണ്ട്.

വേറേതോ പാട്ട് വന്നു. അതും അവന്‍ മൂളുന്നുണ്ട്. ചിലപ്പോള്‍ അവളും. ഇണക്കുരുവികള്‍...

“നീ എങ്ങനാ എന്നെ ഇഷ്ടപെട്ടത്‌? ഞാന്‍ ആണെങ്കില്‍ കറുത്തിട്ട്... നീ ആണെങ്കില്‍ നല്ല ചന്തകാരി.” ചുള്ളന്‍ മെല്ലെ മൊഴിഞ്ഞു...

“എനിക്ക് നിന്നെ ആദ്യമേ ഇഷ്ടമായിരുന്നു... നീ കറുത്തിട്ടൊന്നും അല്ല. ആണുങ്ങള്‍ ആയാല്‍ കുറച്ചു കറുത്തൊക്കെ ഇരിക്കണം. അല്ലാതെ ചത്ത പല്ലിയെപോലെ ഇരുന്നിട്ടെന്താ കാര്യം??” ചുള്ളി..

ഞാന്‍ ഇതെല്ലാം കേട്ട് ചിരി അമര്‍ത്തി കിടക്കുകയാണ്. പഞ്ചാര എന്നോകെ കേട്ടിട്ടെഒള്ളൂ...

“നീ എന്താ വല്ല്യതോതില്‍ ആഭരണം ഒന്നും ഇടാത്തത്?” ചുള്ളന്‍

“ങും.. അതുശരി.. അപ്പോള്‍ ആഭരണം ഉള്ള പെണ്ണിനെയാ നിനക്ക് വേണ്ടത്? എനിക്കും ഉണ്ട് കേട്ടോ..” ചുള്ളി....

“ഒന്നും വേണ്ടന്നേ.. നിനക്കറിയുമോ നിന്റെ ഈ ലോലമായ മാലയാണ് എനിക്കിഷ്ടം....”ചുള്ളന്‍

ചെറിയൊരു മൂളലോടെ സുന്ദരി.. “ നിന്നോട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ നിന്റെ ഈ നേര്‍ത്ത മീശ ആണ് എനിക്കിഷ്ടം”...

അത്രയും നേരം തടുത്തു നിര്‍ത്തിയ ചിരി എല്ലാ കടിഞ്ഞാണും പൊട്ടിച്ചു പുറത്തു ചാടി!!! എന്റെ ചിരിയെ തുടര്‍ന്നു അത് പോലെ തന്നെ അമര്‍ത്തി വച്ചിരുന്ന നാല് പേരുടെ കൂടെ ചിരി ട്രെയിനില്‍ മുഴങ്ങി... ഒരു മാല പടക്കത്തിന് തിരികൊടുത്ത പോലെ. മിഥുനങ്ങള്‍ slow motion ല്‍ മേല്‍പ്പോട്ടൊക്കെ ഒന്ന് നോക്കി. അപ്പോഴാണ്‌ എന്ന് തോന്നുന്നു അവര്‍ക്ക് സ്ഥലകാല ബോധം ഉണ്ടായത്. അവര്‍ മെല്ലെ അടര്‍ന്നു മാറി. പിന്നെയെല്ലാം പെട്ടെന്നായിരുന്നു. ഒരു മിഡില്‍ ബര്‍ത്ത് കൂടെ ഉയര്‍ന്നു. അവന്‍ അതില്‍ കയറി കിടന്നു. അവള്‍ താഴെയും. ഞങ്ങളില്‍ ആരുടെ ഒക്കെയോ ചിരി ഇടയ്ക്കിടെ കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു. എപ്പോഴോ ഉറങ്ങീ. രാവിലെ പാലക്കാട്‌ എത്തിയപ്പോഴും, ക്ഷീണം കൊണ്ടായിരിക്കും അവര്‍ രണ്ടു പേരും ഉണര്ന്നിരുന്നില്ല...!!

Tuesday, November 16, 2010

ദാസപ്പന്‍@കരീനകുറ്റി.ഒആര്ജി്

ദാസപ്പന്‍ ഒരുസംഭവം ആണ്. ആ ഗ്രാമത്തിലെ ആകെയുള്ളോരു കവലയിലെ ആകെയുള്ളോരു ചായകടക്കാരനാണ് ദാസപ്പന്‍. വെറുമൊരു ചായക്കട ആണ് എങ്കിലും ഫാസ്റ്റ്‌ ഫുഡ്സ് എന്നറിയപ്പെടാനാണ് ഇഷ്ടപെടുന്നത്. ആസ്ഥലത്തുള്ള ജനസംഖ്യയില്‍ ഒരു അറുപതു ശതമാനം പേരെങ്കിലും അവിടെ വന്നുപോകാത്ത ദിവസമില്ല. ദാസപ്പന്റെ ചായക്കല്ല പോപ്പുലാരിറ്റി. ദാസപ്പന്‍ ചായക്കൊപ്പം വിളമ്പുന്ന ‌‌‍പരിജ്ഞാനത്തിനാണ് പ്രചാരം. അതിനായിനല്ല ഹോം വര്‍ക്കുംദാസപ്പന്‍ ചെയ്യാറുണ്ട്. കടയിലെ ചുമരില്‍ തട്ടിത്തെറിക്കുന്ന എല്ലാ തര്‍ക്കങ്ങള്‍ക്കും അവസാന വാക്ക് ദാസപ്പന്റെതാണ്. കരീനകുറ്റിയുടെ കാര്യമായാലും, പഞ്ചായത്ത്‌ തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ കാര്യം ആയാലും, ഒബാമയുടെ സന്ദര്‍ശന വിശേഷമായാലും ദാസപ്പന് അഭിപ്രായം ഉണ്ട്. അങ്ങനുള്ള ദാസപ്പനെ കുഴക്കിയൊരു പ്രശ്നം ആ നാട്ടില്‍ ഉണ്ടായീ. അതിനൊരുത്തരം ദാസപ്പന്റെ വിജ്ഞാനാകോശത്തില്‍ ഇല്ലായിരുന്നു.

തെക്കൂന്ന്‍ കുടിയേറിയ ലോനപ്പന്‍ ചേട്ടന്റെ മോളാണ് പ്രശ്നം. പണ്ട് കോഴിക്കോട്ട് ഉള്ളൊരു ഏതോ എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജില്‍നിന്ന് പാസ്സായിട്ടു ഏതോ ഒരു കമ്പ്യൂട്ടര്കാരനെ കെട്ടി അങ്ങ് അമേരിക്കയില്‍ ആണ് താമസം. ഒരു ആറുവയസുകാരി പെങ്കോച്ചും ഉണ്ട് ഇപ്പോള്‍. ഇതൊന്നും ദാസപ്പന് പ്രശ്നം അല്ല.

രാവിലെ പാക്കരേട്ടനാണ് പറഞ്ഞത്‌.

‘ഡാ ദാസപ്പാ... ആ ലോനപ്പന്റെ മോളെ നീ കണ്ടോ?”

“അവരൊക്കെ അങ്ങ് അമേരിക്കയില്‍ അല്ലെ?”

“അവള് രണ്ടു ദിവസം മുമ്പ് എത്തി. ഭര്‍ത്താവു ചെറുക്കനും കൊച്ചുമായീ”

“ഇപ്പോള്‍ എന്താ പ്രശ്നം?”

“അവളിവിടുന്നു അമേരിക്കയില്‍ പോകുന്നത് വരെ നല്ലപോലെ തുണിയൊക്കെ ഉടുതോണ്ട് നടന്നതാ.. ഇപ്പോള്‍ കൈ ഇല്ലാത്ത ഉടുപ്പും കാലില്ലാത്ത നിക്കറും. ഈ കരിനകുറ്റിയില്‍ ഇങ്ങനെ നടന്നാല്‍ ആമ്പിളളാരോക്കെ എന്തോചെയ്യും? നീ പറ ദാസപ്പാ..”

“പാക്കരേട്ടാ, ഞാനത് കണ്ടില്ലല്ലോ”

അവിടെ പരുപ്പുവട കഷ്ടപ്പെട്ട് കടിച്ചോണ്ടിരുന്ന കണാരന്‍ പറഞ്ഞു,” ശരിയാ, ഞാനും ഇന്നലെ കണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ കൊച്ചിനെ വേഷം കെട്ടിച്ചിരിക്കുന്നത് കാണണം, അതിലും പഷ്ടാ...”

ഒരു പീഡനം മണത്തുകൊണ്ട് ദാസപ്പന്‍ പറഞ്ഞു “അത് വിട് കാണാരേട്ടാ..., അത് കൊച്ചല്ലേ..പക്ഷെ മറ്റവള്‍ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ നടക്കുന്നെ? ഇവിടാണേല്‍ മഴ പെയ്തു നല്ല തണുപ്പും. ചൂടുകാലമാണെങ്കില്‍ കാറ്റ്‌ കയറാനാണ് എന്നെങ്കിലും പറയാം.”

കണാരേട്ടന് പിന്നേം സംശയം. “അല്ല ദാസപ്പാ, ഈ കൈ ഇല്ലാത്ത ഉടുപ്പിടുന്നത്തിന്റെ ഗുണം എന്താ? കസര്‍ത്ത് ചെയ്യുന്നവര്‍ ആണെങ്കില്‍ മസില് കാണിക്കാനാണ് എന്ന് പറയാം. ഇവളിതെന്തിന്റെ പുറപ്പാടാ..?”

ദാസപ്പന് പ്രത്യേകിച്ചൊരു ഉത്തരം പറയാന്‍ പറ്റില്ല. കുഴിയിലേക്ക് കാലും നീട്ടിയിരിക്കുക ആണ് എങ്കിലും കിളവന്‍ മാരുടെ ഓരോ സംശയമേ...

ദാസപ്പന്‍ ചോദിച്ചു” അല്ലാ, ചേട്ടന്‍ ഉടുപ്പോന്നും ഇടാതല്ലെനടക്കുന്നത്? അത്രക്കൊന്നും അവര് കാണിക്കുനില്ലല്ലോ?”

“ചുമ്മാ കൊതിപ്പിക്കാതെ ദാസപ്പാ”, വാപോളിച്ചാല്‍ ഇറങ്ങി വരുന്ന പല്ല് നാക്കുക്കൊണ്ട് തടുത്തോണ്ട് പാക്കരന്‍ പറഞ്ഞു.

കണാരന്‍ ഒരു വേദാന്തിയെ പോലെ പറഞ്ഞു.” ദാസപ്പാ.. അതൊക്കെ ഒരു തര്‍ക്കത്തിന് വേണ്ടി പറയാം എന്നേ ഒള്ളൂ. ഈ ഓണം കേറാ മൂലയില്‍ കാണിക്കാന്‍ തന്നെയാ.. ഇന്നാപിട്ച്ചോ ഇന്നാപിടിച്ചോ എന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് അവളുടെ ഒരു നടത്തം. ഇതൊക്കെ കണ്ടുകവലയില്‍ ആരെങ്കിലും വല്ലോം പറഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അതായീ കേസുകെട്ട് . പിന്നെ ആ ചെറിയ കൊച്ച്, അമേരിക്കയില്‍ പോയീ എന്നുവച്ചോണ്ട് തുണിയില്ലാതെ ഇങ്ങനെ നടത്തിയാല്‍ അതിന്റെ നാണോം മാനോംഒക്കെ പോകും. ലോനപ്പനെ കണ്ടൊന്നു പറയുന്നുണ്ട്.”

“ചേട്ടന് വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ലേ? അവരെങ്ങനെങ്കിലും നടന്നോട്ടന്നേ...തുണിയിട്ടോ തുണിഇടാതോ.. കാശുതന്നെച്ചുപോകാന്‍ നോക്ക്.” ദാസപ്പന്‍ തീര്‍പ്പ്‌ കല്‍പ്പിച്ചു.

എങ്കിലും ദാസപ്പന്റെ മനസ്സില്‍ സംശയം ബാക്കി. ഇവളെന്താ ഇങ്ങനെ നടക്കുന്നേ? ഇതുകൊണ്ട് എന്ത് സുഖമാ? എന്ത് പ്രയോജനമാ? ഫാഷനായിരിക്കും...

“ആ ആമ്പെറന്നോനെങ്കിലും ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തൂടെ?” ഇറങ്ങുന്നവഴിക്കു കണാരന്‍ പറഞ്ഞു. പാകരന്റെ മുഖത്തെ ശൃംഗാര ചിരി അപ്പോഴും മാഞ്ഞിരുന്നില്ല.....!!!!

Saturday, November 6, 2010

മാനേ....നിന്നെ തേടിവന്നു ഞാന്‍..... :)


മാനുകള്‍ ........... മൊബൈല്‍ ഫോട്ടോകള്‍ ........





മാനുകളെ കാണാനും അവയെ നോക്കിനടക്കാനും എന്തുരസം.......!!!!!

Saturday, October 16, 2010




ഹരി ശ്രീ ഗണപതയേ നമ:
അവിഘ്ന നമോസ്തൂ.
ശ്രീ ഗുരവേ നമ: